Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 25 Ιουλίου 2010

Τι είναι ο Πνευματισμός (ή μεντιουμισμός)

Η ΚΑΤΑΦΥΓΗ ΣΤΑ ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ
(Συνοπτική παρουσίαση)
Πνευματισμός (ή μεντιουμισμός):  πνευματικό κίνημα «αποκαλύψεων» που συνίσταται στην επικοινωνία των  ανθρώπων με «πνεύματα», τα οποία υποτίθεται ότι είναι ψυχές προ-αποθανόντων ανθρώπων,  επιτυγχάνεται  δε η επικοινωνία αυτή μέσῳ ειδικευμένων προς τούτο «διαμέσων» ή «μεσαζόντων» (τα γνωστά “medium”). Προσεκτικότερη μελέτη της διδασκαλίας του Πνευματισμού αποδεικνύει, ότι πέραν μιας απλής φιλοσοφικής και ηθικής διδασκαλίας, η οποία βασίζεται στην «παραφυσική» ή «ψυχική» δραστηριότητα και τις αποκαλύψεις και διδασκαλίες «πνευμάτων», ο Πνευματισμός είναι ουσιαστικώς πίστη, «αποκάλυψη» και θρησκεία, αναγόμενη έως τα αρχαία ειδωλολατρικά μαντεία, πίστη συγγενής της μαγείας και της νεκυομαντείας (νεκρομαντείας).
 
Ο νεότερος Πνευματισμός αναπτύχθηκε από το β΄ ήμισυ του 19ου αι. και εξής, πρώτα μέν στίς  Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, απ’ όπου σύντομα διαδόθηκε παντού (Σκωτία και Αγγλία, Γερμανία, Ρωσία, Γαλλία, Ιταλία κ.α.). Το έναυσμα για τη διάδοσή του δόθηκε από τις εμπειρίες της δραστηριότητος «πνευμάτων» που «έπαιζαν» με τις τρεις νεαρές θυγατέρες  της αμερικανικής οικογενείας Φόξ στην οικία τους, στο Hydesville του Wayne N.Y. (1847 και εξής).
Σταδιακώς ο πνευματισμός εξελίχθηκε σε θρησκεία με τη δική της θεολογία, ανθρωπολογία και ηθική, βάσει των διδασκαλιών των δήθεν «πνευμάτων», οι οποίες διδασκαλίες απέχουν βεβαίως έτη φωτός από την εν Χριστώ αποκεκαλυμμένη Αλήθεια του Θεού στην Εκκλησία. Μεταξύ των διδασκαλιών αυτών είναι χαρακτηριστική η «συναιωνιότης» του Θεού και της ύλης (δηλ. η ύλη δεν δημιουργήθηκε από τον Θεό, αλλά υπήρχε πάντοτε μαζί Του), ο πανθεϊσμός (ο άνθρωπος ή και η ύλη είναι τμήμα της ουσίας του Θεού), η υιοθέτηση της μετενσαρκώσεως, ο εξελικτισμός (“evolutionism”), η δήθεν παρουσία στον κόσμο ενός «παγκοσμίου ρεύματος» (ενός στοιχείου ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη), το οποίο στον άνθρωπο γίνεται «περίπνευμα» (όπως η «αύρα») ή λαμβάνει γενικώς και άλλες μορφές (ηλεκτρικό και μαγνητικό ρεύμα, αιθέριο σώμα, ζωϊκό ρεύμα, «ψυχή του κόσμου») κ.ά.   Επισημότατοι κήρυκες και απόστολοι του πνευματισμού υπήρξαν ο Allan Cardec (ψευδώνυμο του ιατρού Λέοντος Rivail), ο Léon Denis, ο Cesare Lombroso κ.ά. από δε τους Έλληνες οι Β. Τσινούκας,  Α. Τανάγρας, Κ. Δημαράτος, Αρ. Παπασταύρου κ.ά.
Ο Πνευματισμός χρησιμοποιεί μεταξύ άλλων και τον υπνωτισμό («μεσμερισμό») του «διαμέσου» για να ομιλήσουν μέσῳ αυτού τα «πνεύματα».

Είναι φοβερές οι καταγραφές των φαινομένων τα οποία λαμβάνουν χώρα κατά τις επικλήσεις των «πνευμάτων» από τα μέντιουμ, φαινόμενα τα οποία η Εκκλησία αρχήθεν γνωρίζει πάρα πολύ καλώς, από τους αρχαίους ακόμη Βίους και τα συγγράμματα των Αγίων Πατέρων, ως δαιμονικά, μαγικά και άκρως επικίνδυνα (μετακινήσεις αντικειμένων, μεταβολή βάρους και θερμοκρασίας των αντικειμένων και ανύψωσή τους, μουσική και κρότοι από το πουθενά, στοιχειωμένοι τόποι, τυπτολογία, πνευματογραφία, πνευματοφωνία, ψυχογραφία, ψυχομετρία, υλοποιήσεις, τηλεπάθεια, πυροβασία κ.ά.).

Τέτοια δαιμονικά φαινόμενα παρατηρούνται επακριβώς, και όχι τυχαία, και στις συναντήσεις ανθρώπων με τα όντα τα οποία οι νεοεποχίτες και ουφολάτρες θεωρούν «εξωγήινα» (U.F.O. – ελλ. ΑΤΙΑ). Τα φαινόμενα αυτά έχει επακριβώς εκθέσει ως δαιμονικά και ο μακαριστός Γέρων Σεραφείμ Ρόουζ στο σπουδαίο σύγγραμμα «Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος», δείγμα δε τέτοιων φαινομένων καταγράφεται και στο υπέρ των U.F.O. φίλμ του Steven Spielberg «Στενές επαφές τρίτου τύπου» (1979). Ευρεία διάδοση του Πνευματισμού στις «μάζες» του δυτικού κόσμου επιτεύχθηκε με τη εξάπλωση των πινάκων «Ουΐγια» (“Ouija boards”) μέσῳ των οποίων ο χρήστης επιτυγχάνει την απάντηση των «πνευμάτων» πάνω σε ειδικό αλφαβητικό πίνακα απαντήσεων (μορφή της «αλφαβητικής τυπτολογίας»).
Ο ίδιος ο Allan Cardec επισημαίνει τον κίνδυνο να γίνει ο «διάμεσος» (το μέντιουμ) θύμα «κακεντρεχών πνευμάτων»  και να δαιμονισθεί· η δαιμονοληξία αυτή – κατά τον Cardec – είναι φαινόμενο συχνό στα medium και μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ (1) απλής δαιμονοπληξίας (“obsession”), (2) παράνοιας (“fascination”) και (3) υποδουλώσεως.
Υπάρχει ισχυρή σύνδεση του πνευματισμού κυρίως με τη Θεοσοφία, αλλά και (ανεπισήμως) με τη Μασονία, βάσει της κοινής αναγωγής τους στην «αρχαία σοφία» των παλαιών «εξελιγμένων πνευμάτων» - τα οποία οι Θεοσοφιστές και μερικοί από τους Μασόνους καλούν προς ακρόαση σε πνευματιστικές συνεδριάσεις (τεκμηριωμένα αυτό συμβαίνει στη Ροδοσταυρική Μασονία, των “Rosicrucians”). Η σύνδεση αυτή επεκτείνεται και στο σχετικισμό των τριών τούτων θρησκειών, σχετικισμό θεολογικό, ηθικό κ.λπ., ο οποίος συνίσταται στο ότι δεν υπάρχει αποκεκαλυμμένη από το Θεό αναλλοίωτη Αλήθεια, αλλά όλες οι αξίες θεολογικές, ηθικές κ.ο.κ. είναι σχετικού κύρους και επιδεκτικές εξαντλητικής ερεύνης, αλλαγών και προσθαφαιρέσεων.  
Ο πνευματιστής Léon Denis έγραφε χαρακτηριστικώς προ πολλών δεκαετιών στο βιβλίο του «Après la mort» : «Αλλ΄ ήδη φθάσαμε σε μια ώρα της ιστορίας, στην οποία οι γηρασμένες θρησκείες καταρρίπτονται από τις ίδιες τις βάσεις τους και ετοιμάζεται μια ανακαίνιση φιλοσοφική και κοινωνική [...] Η σωτηρία, το φως, η ανόρθωση δεν θα προέλθουν από την Εκκλησία. Είναι ανίσχυρη αυτή να αναγεννήσει το ανθρώπινο πνεύμα [...] Η διδασκαλία την οποία μάς δίνουν οι νεκροί τείνει να συνδιαλλάξει όλα τα συστήματα τα εχθρικά, και από την τέφρα του παρελθόντος θα αναπηδήσει μια νέα φλόγα. Στη φιλοσοφία των πνευμάτων ανευρίσκουμε πάλι τη διδασκαλία την κεκρυμμένη, η οποία περιλαμβάνει όλες τις εποχές».
  © 2007-2010 impantokratoros.gr
Επιτρέπεται η χρήση, διάθεση και αναπαραγωγή του υλικού του ιστοχώρου αρκεί να διατηρείται το αρχικό νόημα χωρίς περικοπές που πιθανόν να το αλλοιώνουν για μή εμπορικούς σκοπούς,
με  βασική προϋπόθεση την αναφορά στην πηγή:  www.impantokratoros.gr



Τι είναι η Θεοσοφία

undefined
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΟΣΟΦΙΑ
(Συνοπτική παρουσίαση)
Θεοσοφία: φιλοσοφικό καί θρησκευτικό «γνωστικό» ρεύμα, συνέχεια και σύνθεση του αρχαίου νεοπλατωνισμού και του γνωστικισμού, το οποίο, υπό την νεοτέρα του μορφή, προβαλλόταν κυρίως από τη Θεοσοφική Εταιρεία (ιδρυμένη τό 1875), με εισηγήτρια τη Ρωσίδα «διάμεσο» (“medium”) Έλενα Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ, τώρα δε προβάλλεται από την κίνηση του New (Aquarian) Age .
Κύριες επιδιώξεις της Θεοσοφίας είναι αφ’ ενός ο σχηματισμός ενός παγκοσμίου πυρήνος της ανθρωπότητος χωρίς διακρίσεις θρησκείας, φυλής, γένους, τάξεως καί χρώματος, αφ΄ ετέρου δε και σε συνάρτηση με την προηγούμενη επιδίωξη, η απόδειξη ότι όλες οι διαφορετικές θρησκευτικές πίστεις και αιρέσεις είναι ουσιαστικά ίδιες, με κοινή προέλευση και αμελητέες παραλλαγές. Βάσει των επιδιώξεων τούτων η Θεοσοφία εξ αρχής επεδίωξε την προώθηση της συγκριτικής θρησκειολογίας (“comparative religion”), ως μέσο αποδείξεως της προελεύσεως των θρησκειών από κοινούς πρωταρχικούς θρησκευτικούς μύθους. Άλλα χαρακτηριστικά της θεοσοφικής αντιλήψεως, και λόγω του βασικώς ινδουϊστικού (και - ως προς την ηθική - βουδιστικού) χαρακτήρος της, είναι η πίστη στη μετεμψύχωση και τη μετενσάρκωση, η άρνηση της υπάρξεως προσωπικού Θεού, ο πνευματικός πανθεϊσμός (και ιδίως η παρουσία θεϊκής ουσίας στον άνθρωπο: δηλ. ο άνθρωπος είναι κατ΄ουσίαν θεός, σπινθήρ και σπάραγμα της θεϊκής ουσίας με κρυμμένες θεϊκές δυνάμεις), ο εξελικτισμός (“evolutionism”), η επικοινωνία με ήδη εξελιγμένα  όντα προηγουμένων εποχών («Πνευματική Ιεραρχία»)  μέσῳ του πνευματισμού («μεντιουμισμού») και η αναμονή ενός μελλοντικού διδασκάλου «Χριστού» - Μαϊτρέγια, «Χριστού της Εποχής του Υδροχόου», ο οποίος θα υπερβεί όλους τους προηγουμένους «διδασκάλους» («Αβατάρ»), ακόμη και τον Ιησού.
Μετά τη Μπλαβάτσκυ, ηγέτιδα της Θεοσοφίας ανεδείχθη η Άννυ Μπεζάντ, κεφαλή του βρεττανικού τομέως του μικτού (ανδρών και γυναικών) Τεκτονικού (Μασονικού) Τάγματος “Le Droit Ηumain”  και μετά απ’ αυτήν η Αλίκη Μπέηλυ, η οποία προέβη στη δημιουργία ιδιαίτερης θεοσοφικής ομάδος, της «Σχολής Αρκέην» (“The Arcane School”, ιδρ. 1923), η οποία δημιούργησε και προώθησε το σήμερα πασίγνωστο κίνημα του New Age, που έχει έντονο μεσσιανικό και αντιχριστιανικό χαρακτήρα. Είναι τεκμηριωμένη η επίδραση της Θεοσοφίας επί της μυστικής θρησκείας της Μασονίας, με κυριότερο χαρακτηριστικό τη μεταδιδόμενη στη Μασονία θεοσοφική διδασκαλία περί ενός μελλοντικού, τελευταίου «Παγκοσμίου Εκπαιδευτού». Βάσει  τόσο των γραπτών της Μπλαβάτσκυ, των επαινετικών για τον σατανά – όφι, όσο και της ονομασίας ενός εκ των περιοδικών της «Ο εωσφόρος» (“The Lucifer”), προκύπτει ότι ο όρος «θεοσοφία» προέρχεται κατ΄ αλήθεια από το «θεός-όφις και όχι από τη «θεού σοφία».
Παρακλάδι της Θεοσοφίας, μετά τη διάσπαση του 1913 είναι η «Ανθρωποσοφία» (ή «Ροδοσταυρική Θεοσοφία») με ιδρυτή τον Rudolf Steiner.
Η Έλενα Μπλαβάτσκυ έγραψε χαρακτηριστικώς στο έργο της «Η μυστική διδασκαλία» (“The Secret Doctrine”): «Ο σατανάς είναι εκείνος ο άγγελος ο οποίος ήταν αρκετά υπερήφανος για να πιστεύει ότι είναι ο ίδιος θεός· αρκετά γενναίος για να εξαγοράσει την ανεξαρτησία του έναντι του τιμήματος να υποφέρει και να βασανίζεται αιωνίως [...] Ο σατανάς, ο όφις της Γενέσεως, είναι ο αληθής δημιουργός και ευεργέτης, ο πατέρας της πνευματικής ανθρωπότητος [..] Και αυτός που πρώτος ψιθύρισε “εν η αν ημέρα φάγητε απ’ αυτού έσεσθε ως Ελοχίμ, γινώσκοντες καλόν και πονηρόν” μπορεί να εκτιμηθεί μόνον υπό το φως ενός σωτήρα»....

 
 http://www.impantokratoros.gr/theosophia.el.aspx

Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010

Μασονία: η "υπερ-θρησκεία" που διδάσκει τον Οικουμενισμό



Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΩΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ
Δεν είναι δίκαιο να ισχυριστούμε πως όλοι οι Μασόνοι είναι ενημερωμένοι για τα μυστικά σχέδια της οργάνωσής τους. Πολλοί ενώ είναι έμπειροι στα τυπικά και στις επιφανειακές εργασίες του τάγματος, δείχνουν πως δεν κατέχουν σοβαρές γνώσεις για την πραγματική ιστορία ή τις πεποιθήσεις του Τάγματος
Το πιο γνωστό από τα βιβλία των Μασόνων είναι το «Ηθική και Δόγμα» του Άλμπερτ Πάικ, (Albert Pike - φωτο), το βιβλίο αυτό βρίσκεται στις περισσότερες μασονικές βιβλιοθήκες.
Γράφει λοιπόν στην σελίδα 213: «Κάθε Μασονική Στοά είναι ένας θρησκευτικός ναός και οι διδασκαλίες του είναι θρησκευτικές διδαχές».
                
«Δηλώνω χωρίς κανένα δισταγμό, πως η Μασονία είναι, σε κάθε της έννοια, εκτός από μια, λιγότερο φιλοσοφικό και κυρίως θρησκευτικό ίδρυμα και χρωστά αποκλειστικά στο θρησκευτικό στοιχείο την καταγωγή και την συνεχή της ύπαρξη και πως χωρίς θρησκευτικό αυτό στοιχείο σπάνια θα άξιζε μελέτης από τον σοφό και τον καλό» (‘Εγκυκλοπαίδεια του Ελευθεροτεκτονισμού’ του Μακί, σ. 618).
«Η Μασονία είναι η παγκόσμια, αιώνια αμετάβλητη, θρησκεία όπως ο Θεός την φύτεψε στην καρδιά της παγκοσμίου ανθρωπότητας. Κανένα πιστεύω δεν έζησε πολύ εάν δεν πήγασε από αυτό το ίδρυμα. Είναι η βάση, και τα πιστεύω. Η υπεροικοδομή". (‘Ηθική και Δόγμα’, σ. 219).
Ο Πάϊκ περιγράφει τον Ελευθεροτεκτονισμό ως:
«Ο φύλαξ και το δοχείο των μεγάλων φιλοσοφικών και θρησκευτικών αληθειών άγνωστες σε μεγάλο βαθμό στον κόσμο και μεταδιδόμενες από γενεά σε γενεά από μια αδιάρρηκτη ροή παράδοσης, γεμάτη από σύμβολα, εμβλήματα και αλληγορίες’. (‘Ηθική και Δόγμα’ σ. 210).
Είναι τυπικό για τον Ελευθεροτεκτονισμό να παραλείπει το όνομα του Ιησού Χριστού όταν παραθέτει τμήματα από τις Γραφές. Τα παρακάτω αποσπάσματα συγκρίνουν τα γνήσια κείμενα της Ιερής Βίβλου με αυτά που χρησιμοποιεί ο Τόμας Σμιθ Γουέμπ στο βιβλίου του «Ο Σύμβουλος του Ελευθεροτέκτονα» (περισσότερο γνωστό ως ο “Σύμβουλος του Γουέμπ”).
Ένα παράδειγμα είναι από την περικοπή του (Α.’ Πετ β’:5)
«Και σεις, ως λίθοι ζώντες, οικοδομείσθε οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον, διά να προσφέρητε πνευματικάς θυσίας ευπροσδέκτους εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού»
Το χωρίο στον Σύμβουλος του Γουέμπ αναφέρεται (σ. 92): «Και σεις, ως λίθοι ζώντες, οικοδομείσθε οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον, διά να προσφέρητε θυσίας ευπροσδέκτους εις τον Θεόν»
Διδάσκει τον οικουμενισμό
Όπως και στο κίνημα της Νέας Εποχής, το κεντρικό θέμα του Ελευθεροτεκτονισμού είναι ο οικουμενισμός, μια προσπάθεια ενοποίησης όλων των θρησκειών του κόσμου κάτω από μια ομπρέλα. Για να το κάνει αυτό, υποβιβάζει τον Ιησού Χριστό από Υιό του Θεού σε έναν απλό πνευματικό διδάσκαλο στο ίδιο επίπεδο με τον Βούδα και τους άλλους θρησκευτικούς αρχηγούς.
«Η Μασονία... είναι θρησκεία, μια λατρεία στην οποία όλοι οι καλοί άνθρωποι μπορούν να ενωθούν και ο καθένας να μοιράζεται την πίστη όλων» (Γιόζεφ Φόρτ Νιούτον, “Οι κτίστες” σ. 242)
Περιγράφοντας μια εμπειρία πού είχε σε μια Στοά του Λονδίνου με Μασόνους διαφορετικών πίστεων, ο Γιόζεφ Νιούτον γράφει:
«Ήταν μια σκηνή που κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει. Μια ενοραματική ώρα βαθειά συγκινητική. Ταυτόχρονα εικόνα και προφητεία. Ήταν έντονα εντυπωσιακή, σαν να ακούει κανείς το μέλλον. Με έκανε να σκεφτώ τα λόγια ενός μάντη σ’ένα ιερό βιβλίο της Κίνας. «Αυτός πού έχει ευρύ πνεύμα βλέπει την αλήθεια στις διαφορετικές θρησκείες: ο περιορισμένος βλέπει μόνο τις διαφορές».
«…Πού αλλού, παρά σε μια Μασονική στοά, μπορούν να συναντηθούν άνθρωποι που ανήκουν σε διαφορετικές θρησκείες, κάθε ένας να προσεύχεται για όλους και όλοι για έναν; Διδάχθηκα ένα μάθημα: Εάν υπάρξει ποτέ στην γη μια θρησκεία Αδελφότητος στη γη, πρέπει να ξεκινήσει από μια Αδελφότητα των Θρησκειών». (“Οι κτίστες” σελ. 223 - 224)
«Εάν η Μασονία ήταν απλά ένα Χριστιανικό ίδρυμα, ο Εβραίος και ο Ισλαμιστής, ο Βραχμάνος και ο Βουδιστής δεν θα μπορούσαν συνειδητά να συμμετέχουν στην ‘φώτισή’ της, αλλά η παγκοσμιότητα της (ή ο οικουμενισμός της) είναι το καύχημά της. Στην γλώσσα της οι πολίτες κάθε έθνους μπορούν να επικοινωνήσουν. Στο βωμό της, άνθρωποι όλων των θρησκειών μπορούν να γονατίσουν. Στο πιστεύω της μαθητές κάθε πίστης μπορούν να είναι συγκαταβατικοί. (Εγκυκλοπαίδεια του Ελευθεροτεκτονισμού του Μάκι, σ. 439).

Η Μασονία μελετά όλους τους μεγάλους αναμορφωτές. Βλέπει στον Μωυσή τον Νομοθέτη των Εβραίων, στον Κομφούκιο και τον Ζωροάστρη, τον Ιησού της Ναζαρέτ και στους Άραβες εικονοκλάστες, τους Μεγάλους Διδάσκαλους της Ηθικής και τους έξοχους αναμορφωτές και δεν είναι μόνον αυτό: επιτρέπει σε κάθε αδελφό του Τάγματος να θεωρήσει κάθε έναν από τους υψηλούς και θείους χαρακτήρες η πίστη του και η Αλήθεια το απαιτούν». (“Ηθική και Δόγμα”σ. 525)
«Γύρω από τον Βωμό της Μασονίας μπορούν να συναθροιστούν σαν μια αδελφότητα, ο Χριστιανός, ο Εβραίος, ο Ισλαμιστής, ο Βραχμάνος, οι οπαδοί του Κομφούκιου και του Ζωροάστρη, σαν μια αδελφότητα και να ενωθούν προσευχόμενοι προς τον έναν Θεό πού είναι προ πάντος ο Baalim (Βάαλ)... ζητά από κάθε ένα από τους μυημένους της να ερευνήσει στα θεμέλια της πίστης του και να στηρίξει τις ελπίδες του στις γραφές της δικής του θρησκείας». (Ηθική και Δόγμα σ. 226).
«Σε μια στοά αποτελούμενοι ολοκληρωτικά από Εβραίους, μπορεί να τεθεί στο βωμό μόνον η Παλαιά Διαθήκη και οι Τούρκοι Ελευθεροτέκτονες μπορούν να κάνουν χρήση του Κορανίου. Αν και οι ψαλμοί είναι για τον Χριστιανό, η Πεντάτευχος για τον Ισραηλίτη, το Κοράνι για τον Μουσουλμάνο, ή η Βέδες για τον Βραχμάνο κάθε τι Μασονικό μεταδίδει την ίδια ιδέα - πώς ο συμβολισμός της θείας θέλησης απεκαλύφθη στον άνθρωπο». (Εγκυκλοπαίδεια τον Ελευθεροτεκτονισμού του Μακί σ. 133).
Όλες αυτές σι ιδέες είναι αντίθετες στις διδασκαλίες του Ιησού Χριστού που είπε: «Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να έλθει προς τον πατέρα παρά μόνον μέσου εμού» (Ιωάννης 14:6).
Πηγή: Από το βιβλίο «Προς Μία Παγκόσμια Δικτατορία» του Gary Kah
ΠΗΓΗ: http://redskywarning.blogspot.com/2010/07/blog-post_23.html